تحقیق گذری بر سیره یو زندگی نامه و ائمه ی اطهار

دسته بندي : علوم انسانی » معارف اسلامی

پيشگفتار

انسان هميشه طالب سعادت و نيكبختي است كه جهت رسيدن و نيل به آن نيازمند يك الگوي ايده آل در زندگي خويش است.
با توجه به فرصت هاي كم موجود در زندگي بشر امروزي جهت مطالعه و تحقيق و نياز مبرم به الگوي متعالي برآن شديم تا نحوة زندگي وسخنان گهربار ائمه اطهار عليهم السلام را بطور خلاصه و چكيده با استفاده از كتب معتبر و متعدد گردآوري نموده و به نگارش درآوريم ،اميد است مورد قبول درگه حق واقع گردد و مثمر ثمر افتد.







روش و اخلاق و خصوصيات پيامبر اكرم (ص)
با تأنّي و وقار راه مي رفت و ليكن قدمها را به روش متكبران برنمي داشت ، چشمان حقيقت بين او هميشه به زير ، و نظرش بسوي زمين بود.
هر كه را مي ديد در سلام كردن پيشي مي گرفت ، حزن و اندوهي عميق از قيافه اش ظاهر و هميشه متفكر بود و انديشه مي كرد. كمتر سخن مي گفت ، گفتارش با لفظ اندك ولي داراي معني بسيار بود.
خوش خوي و كريم النفس بود همچنانكه قرآن درباره اش مي گويد : بدرستيكه تو داراي خلقي بزرگ هستي .
كسي را حقير و كوچك نمي شمرد و اندك نعمت را بزرگ و گرامي مي داشت ، از خوردني و آشاميدني تعريف نمي كرد و از براي امور دنيوي خشم نمي گرفت، جز در كار حق. هر گاه خلافي راجع به احكام خدا مي ديد بي نهايت خشمگين مي شد.
اشاراتش با دست بود نه به ايماء و چشم و ابرو. هنگام شادماني ديدگانش را بر هم
مي گذاشت و شادي و سرورش زياد نبود. خنديدنش تبسم بود و صدايش را به قهقهه بلند نمي كرد. با هر كس به اندازة درك و فهم و عقلش سخن مي گفت. به اهل فضيلت و دين و تقوي احترام مي گذاشت . در مجلس جاي مخصوص نمي نشست و چون وارد جمعيتي مي شد هر جا كه خالي بود جلوس مي كرد با هر كس كه مي نشست تا او ارادة برخاستن نمي كرد برنمي خاست. حاجت هر كس را بقدري كه مقدورش بود روا مي كرد. پيوسته گشاده روي و نرم خوي بود. غريبان را رعايت مي كرد عيوب و نقصهاي مردم را تجسس نمي كرد، بزرگترين جهاد را جهاد با نفس مي دانست ، بر روي زمين مي نشست و طعام مي خورد بر زمين مي خوابيد . نعلين و جامه اش را پينه و وصله مي كرد. درِ‌خانه را به روي واردين مي گشود و گوسفندان را مي دوشيد ، چون خادم خانه از گردانيدن آسيا خسته مي شد به او كمك مي كرد. به جايي تكيه نمي كرد، هر كس خواه آزاد يا بنده او را دعوت مي كرد اجابت مي فرمود. هديه را قبول مي كرد حتي اگر يك جرعة شير بود و ديگران را به هديه دادن ترغيب مي كرد، تصدق نمي خورد و بر روي مردم خيره نگاه نمي كرد، هر چه بر سر سفره حاضر بود تناول مي كرد با ياران مضافحه مي كرد و دلجويي مي نمود.
لباس حضرت محمد (ص)
گاهي جبة پشمي و برد يمني مي پوشيد . جامه هايش از پنبه و كتان بود و رنگ سفيد را دوست مي داشت . جامة نو كه مي پوشيد كهنه را به فقير مي بخشيد. هر جا كه نزول مي كرد عبايش را در زيرش مي افكند. از تجمل و زينت آلات روي گردان بود.
خوراك پيامبر ( ص)
شير و عسل و خيار و رطب ميل مي كرد ، خربزه و انگور را دوست مي داشت ، بيشتر اوقات خوراكش شير و خرما يا آب و خرما بود ، گوشت كتف و دست گوسفند ميل مي كرد ، شورباي كدو و سركه ميل مي نمود.
از سبزي ها كاسني و ريحان كوهي مصرف مي كرد ، از خوردن چيزهاي بدبو وتند و تيز دوري مي فرمود، با سدر سر و روي مي شست و عطر زياد مصرف مي كرد و هميشه همه را به نظافت و پاكي سفارش مي فرمود.
جديت و رفتار و حركات حضرت محمد (ص)
پيامبر از همان كودكي حركاتش و رفتارش بچه گانه نبود ، در هر كاري جدي بود و هيچ وقت دروغ نمي گفت و با ديگر بچه ها بازيهاي ابلهانه نمي كرد ، از جنگ و جدال و كارهاي مسخره آميز دوري مي فرمود. هميشه از بت پرستي روي گردان بود از خوردن غذايي كه نذر بتان مي شد خودداري مي كرد ، هر جا بركة آبي مي ديد به شنا مي پرداخت ، دوران جوانيش به پاكدامني و عفت ذاتي گذشت و كسي بر او خرده نگرفت ، جوانان هم سن و سالش به مستي و عياشي و بي بندوباري و شهوتراني روزگار را مي گذراندند ، اما پيامبر به عبادت و رياضت و صداقت و امانت و درستي و راستي عمر را سپري مي كرد، در آن محيط فساد و تباهي ، رفتار و حركات او از شگفتيهاي جهان بود. در سن 20 سالگي به انجمني بنام ( رادمردان ) پيوست كه آنها براي دفع تعدي و ستم ظلم اتحاديه تشكيل داده بودند و او از همان سالهاي اولية زندگي بفكر زيردستان و مظلومان و ناتوانان بود.
 معاشران او هميشه به نيكي و بزرگواري يادش مي كردند.
خلاصه اي از زندگي نامه و بيانات علي (ع )
حضرت روز جمعه سيزده رجب سال سي ام عام الفيل مطابق با 599 ميلادي در كعبه متولد شد مادرش نامش را حيدر گذاشت و بعد علي ( ع ) ناميده شد.
پدرش عمران بن عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف و مادرش فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبد مناف است. حضرت علي (ع) پس از رحلت پيامبر مدت 29 سال و 8 ماه درحيات بود و امانت شيعيان و رهبري مؤمنان را بعهده داشت.
 قسمتي از خطبه هاي آن حضرت
خداي را ستايش مي كنم كه جمال بي مثالش را در آينة آفرينش جلوه داد و از همة جهان در دل شكسته خانه كرد و مستمندان را به همسايگي پذيرفت. و خطاب به مردم مي فرمايد :
آشنا مي نمائيد ولي بيگانه ايد و همچون بيماران سخن مي گوييد و ادعا مي كنيد اما حيف كه در خوابي سنگين دمبدم فرو مي رويد ـ چگونه است كه چشمان نگران شما نمي بيند و گوشهاي تيزتان نمي شنود. دلي سرد و تاريك و خوني بي رنگ و بي حرارت در سينه هاي شما جاي گرفته است.
اي پارسايان ناپرهيزگار و اي بازرگانان زيانديده و سود نبرده ، آخر تا كي خواب و تا چند غفلت . بدين رويه كه اكنون آغاز كرده ايد روزگاري سياه در پيش خواهيد داشت كه صورت خيالي آن كافي است كه موي بر اندامتان راست كند و يكباره ارتعاش وحشت ، رشتة عمرتان را از هم بگسلد و پاره كند.
مي فرمايد : بخدا قسم بعد از مرگ از گردنه ها و راهگاه هاي سختي عبور خواهيد كرد كه اگر مراد و توشة كافي نداشته باشيد به دره هاي عميق جهنم سقوط خواهيد كرد.
اما ناگفته نماند كه پرهيزگاران از اين بلوا محفوظ خواهند ماند. پس بيدار شويد. دور باد آن دوره كه فحشاء و فجور افتخار گردد و عفاف و پاكدامني شگفت انگيز و انگشت نما ، پس انديشه كنيد و از انجام كار سخت برحذر و هراسناك باشيد.

 از سخنان گرانقدر آن حضرت :
ـ بي نيازترين مردم كسي است كه با نيروي قناعت اسير حرص و آز نگردد.
ـ طراوت و شادابي پرهيزكاران از بوستان فكر آنهاست.
ـ سرّ هر گناهي دوست داشتن دنياست .
ـ متكبر و بخيل از داشتن دوست محروم هستند.
ـ ثروت خردمند به دانش اوست و كمال جاهل به مال و ثروتش.
ـ مثل دنيا مانند سايه ات باشد. هر گاه بايستي آن هم بايستد و هر گاه خواهي به او برسي هر قدر شتاب كني به مطلوب نرسي.
بناي ايمان بر چهار ركن استوار باشد. صبر و يقين ، عدل و جهاد.
پروردگار بزرگ از كسي خرسند است كه او را ياد كند و به روز رستاخيز بينديشد و به مال مردم تجاوز نكند و به جان ديگران صدمه و آزار نرساند.
ـ مي فرمايد : راضي ام با زنجير آهنين مرا ببندند و در كوه و دشت بكشانند ولي راضي نمي شوم كه از كردارم دلي آزرده و پريشان شود.
ديوان علي ( ع )
در ديوان منصوب به علي (ع) آمده است : در مقابل حوادث راء صبربرافكن تا از شكيبايي جميل ، عاقبت خوش را بدست آوري . هميشه در همه جا با حوصله و بردبار باشيد تا با ملايمت موانع را برطرف كرده و نتيجة مطلوب بدست آوري.
بدرستي كه حلم بهترين دوست براي بردبار است. كسانيكه رعايت قول دارند و عهد و پيمان دوستان را نگهداري مي كنند و محترم مي شمارند مزه صفاي باطن را چشيده اند ، به هر نعمتي كه خداوند به تو عطا كرده سپاسگذار باشد تا نعمت را افزون كند، بديهي است كه هر كس براي خود شخصيت